STRESZCZENIE Wstęp Stwardnienie rozsiane (SM) to postępująca zapalna choroba przewlekła wpływająca na ośrodkowy układ nerwowy (OUN) oraz powodująca poważne upośledzenie funkcji poznawczych i fizycznych, a także zaburzenia neurologiczne. Cel Celem pracy była ocena wpływu ćwiczeń wykonywanych samodzielnie w domu przez pacjentów z SM (dostosowanych indywidualnie przez fizjoterapeutę) na ich jakość życia, równowagę oraz sprawność funkcjonalną. Materiał i metody W badaniu wzięło udział 15 pacjentów z SM. Zostali oni ocenieni przy pomocy kwestionariuszy (IADL, WHOQOL-BREF, AIS, MFIS) oraz skal funkcjonalnych (tandem test, test stania na 1 nodze, test „wstań i idź”, test chodu na dystansie 3m, step test, test wstawania z krzesła przez 30s, test wstawania z krzesła 5 razy, test sięgania w przód) przed rozpoczęciem ćwiczeń oraz po kilku miesiącach samodzielnego wykonywania ćwiczeń w domu. Wyniki Zaobserwowano istotna poprawę wyniku domeny 4 skali WHOQOL-BREF (p=0.031) w drugim badaniu. Poprawę zaobserwowano również w teście wstań i idź (p=0.027), w teście chodu na dystansie 3m (p<0.001) oraz w próbie wstawania z krzesła 5 razy (p<0.001). Wnioski Ćwiczenia wykonywane samodzielnie w domu przez pacjentów ze stwardnieniem rozsianym mogą poprawić ich sprawność funkcjonalną, mają jednak niewielki wpływ na poziom zmęczenia i poziom akceptacji choroby. Ćwiczenia w domu powinny stanowić uzupełnienie tradycyjnej rehabilitacji.