Dla autorów

W ramach procesu składania prac autorzy są zobowiązani do sprawdzenia, czy ich prace spełniają wszystkie poniższe wymagania. Prace mogą zostać zwrócone autorom, którzy nie zastosują się do tych wytycznych.

1. Wszyscy autorzy niniejszej pracy badawczej bezpośrednio uczestniczyli w planowaniu, realizacji lub analizie niniejszego badania.
2. Wszyscy autorzy niniejszej pracy zapoznali się z ostateczną wersją pracy i zatwierdzili ją.
3. Treść niniejszego manuskryptu nie była wcześniej chroniona prawami autorskimi ani publikowana.
4. Treść niniejszego manuskryptu nie jest obecnie rozpatrywana pod kątem publikacji w innym miejscu.
5. Treść niniejszego manuskryptu nie będzie chroniona prawami autorskimi, nie będzie publikowana ani składana w innym miejscu, dopóki rozpatrywana jest jego akceptacja przez Czasopismo.
6. Nie istnieją żadne bezpośrednio powiązane manuskrypty ani streszczenia, opublikowane lub nieopublikowane, autorstwa żadnego z autorów niniejszej pracy.
7. Każdy autor zadeklarował swój indywidualny wkład w powstanie manuskryptu w formie elektronicznej, w formie oświadczenia przygotowanego przez autora korespondencyjnego.

Wszystkie zgłoszenia powinny być przygotowane z następującymi plikami: list przewodni, oświadczenie autorów, tekst główny z podpisami rycin na końcu, tabele, ryciny.

PRZYGOTOWANIE MANUSKRYPTÓW
Abstrakt nie powinien przekraczać 300 słów i powinien być podzielony na oddzielne sekcje: Wstęp, Cel, Materiały i metody, Wyniki i Wnioski. Powinien on zwięźle przedstawiać istotne ustalenia, bez odwoływania się do reszty artykułu. Po streszczeniu powinna znajdować się lista od 3 do 6 słów kluczowych. Powinny one odzwierciedlać główny temat artykułu (według Index Medicus).
Skróty należy definiować przy pierwszym użyciu, umieszczając skrót w nawiasie okrągłym po pełnym tekście. Należy zapewnić spójność skrótów w całym artykule. Należy unikać ich stosowania w tytule i streszczeniu. Skróty mogą być stosowane w tabelach i na rycinach, o ile zostały zdefiniowane w podpisach lub opisach do tabel i rycin.
Każdy autor jest zobowiązany do zadeklarowania swojego indywidualnego wkładu w powstanie manuskryptu. Dodatkowo, obowiązkowe jest dołączenie oświadczenia wszystkich autorów o zatwierdzeniu ostatecznej wersji manuskryptu. Oświadczenie to powinno być zgodne ze stanem faktycznym i załączone do elektronicznego formularza deklaracji przygotowanego przez autora korespondencyjnego.
Czasopismo „Rehabilitation, Orthopaedics, Neurophysiology and Sport Promotion” – IRONS publikuje następujące typy manuskryptów: Artykuł oryginalny (2700–3000 słów), Raport z badań (nie mniej niż 2000 słów), Artykuł przeglądowy (2700–3000 słów), Krótki komunikat (do 1500 słów), Studium przypadku (do 2700 słów), oraz Wytyczne w wersji angielskiej. Manuskrypty powinny być uporządkowane w następujący sposób: Streszczenie, Wstęp, Cel, Materiały i metody, Wyniki, Dyskusja, Wnioski, Podziękowania, Konflikt interesów, Bibliografia i Podpisy pod rycinami. Wszystkie manuskrypty powinny być napisane czcionką Calibri lub Times New Roman z podwójnym odstępem między wierszami i marginesem 2,5 cm (1 cal) z każdej strony. Powinny być zapisane w formacie DOC lub DOCX. Strony powinny być numerowane kolejno.
W przypadku produktów użytych w eksperymentach lub metodach (w szczególności tych oznaczonych nazwą handlową), należy podać pełną nazwę producenta i lokalizację (w nawiasach). W miarę możliwości należy używać nazw generycznych leków.

Prace oryginalne
Manuskrypty w tej kategorii opisują oryginalne wyniki z dziedziny rehabilitacji,
fizjoterapii, ortopedii i neurofizjologii, a także tematy dotyczące diagnostyki i leczenia urazów
sportowych. Manuskrypt powinien być przedstawiony w formacie streszczenia (limit 300 słów) oraz tekstu głównego (Streszczenie, Wstęp, Cel, Materiały i metody, Wyniki, Dyskusja, Wnioski, Podziękowania, Konflikt interesów, Piśmiennictwo i Legendy rysunków). W części poświęconej dyskusji należy przedstawić stwierdzenia dotyczące znaczenia i nowatorskiego charakteru badania. Ponadto należy wyraźnie określić ograniczenia badania. Streszczenie musi mieć strukturę i zawierać: Wstęp, Cel, Materiały i metody, Wyniki oraz
Wnioski. Objętość manuskryptu nie może przekraczać 2700–3000 słów (z wyłączeniem strony tytułowej, streszczenia i bibliografii) i zawierać więcej niż 6 tabel i/lub rycin. Liczba pozycji w bibliografii nie powinna przekraczać 45. Artykuł tego typu powinien zawierać procedury statystyczne.

Raporty z badań
Manuskrypty w tej kategorii mogą przedstawiać wyniki badań obejmujących małe próby, wprowadzać nowe metodologie, opisywać wstępne wyniki lub badania replikacyjne. Manuskrypt musi spełniać takie same wymagania dotyczące formatowania, jak artykuły pełnowymiarowe. Krótkie raporty powinny liczyć nie mniej niż 2000 słów (z wyłączeniem strony tytułowej, streszczenia i bibliografii) i mogą zawierać do 3 tabel i/lub rycin. Liczba pozycji w bibliografii nie powinna przekraczać 25. Artykuł tego typu powinien zawierać procedury statystyczne.

Studia przypadków
Sekcja Studia przypadków dotyczy publikacji unikalnych, wartościowych edukacyjnie i istotnych klinicznie opisów przypadków, dostarczających znaczących informacji z zakresu medycyny narządu ruchu, ortopedii, rehabilitacji, medycyny sportowej, biomechaniki, diagnostyki obrazowej, technik chirurgicznych, powikłań oraz innowacyjnych strategii terapeutycznych.
Preferowane są prace, które:
Przedstawiają rzadkie lub nietypowe przypadki
Ukazują wyzwania diagnostyczne lub terapeutyczne
Opisują powikłania lub nieoczekiwane wyniki leczenia
Prezentują innowacyjne techniki operacyjne lub rehabilitacyjne
Wnoszą istotną wartość edukacyjną
Podważają dotychczasowe koncepcje lub schematy postępowania klinicznego
Prace powinny zawierać jasno sformułowany przekaz kliniczny oraz praktyczne znaczenie dla codziennej praktyki, edukacji lub przyszłych badań naukowych.
Manuskrypt musi spełniać takie same wymagania dotyczące formatowania jak artykuły pełnowymiarowe. Studia przypadków mogą liczyć maksymalnie 2700 słów (z wyłączeniem streszczenia i bibliografii) oraz mogą zawierać maksymalnie 3 tabele i/lub ryciny. Liczba pozycji bibliograficznych nie powinna przekraczać 25.

Prace przeglądowe
Artykuły te powinny opisywać najnowsze osiągnięcia w dziedzinach objętych zakresem Czasopisma. Artykuły przeglądowe nie mogą przekraczać 2700–3000 słów (z wyłączeniem strony tytułowej, streszczenia i piśmiennictwa) i zawierać więcej niż 6 tabel i/lub rycin. Autorów zachęca się do ograniczenia rycin i tabel do danych niezbędnych, których nie można opisać w tekście. Liczba pozycji piś­miennictwa nie powinna przekraczać 60.

Wytyczne
Wytyczne powinny mieć długość do 2000 słów (z wyłączeniem strony tytułowej, streszczenia i piśmiennictwa) i mogą zawierać maksymalnie 3 tabele i/lub ryciny. Liczba pozycji piśmiennictwa nie powinna przekraczać 25.

TABELE
Tabele należy umieszczać na osobnych stronach (każda tabela na oddzielnej stronie). Powinny być kolejno numerowane cyframi arabskimi. Każdą tabelę należy cytować w tekście (np. „Tabela 2”) zgodnie z kolejnością numeracji. Tabela powinna zawierać zwięzły, objaśniający tytuł oraz legendę. Przypisy do tabel należy umieszczać pod tabelą, stosując małe litery w indeksie górnym. Nie należy stosować pionowych linii podziału. Tabele nie powinny powtarzać wyników przedstawionych w innych częściach pracy (np. na rycinach).

RYCINY
Pożądane położenie rycin i tabel w tekście należy wskazać na lewym marginesie.
W miarę możliwości należy zgrupować kilka ilustracji na jednym bloku do reprodukcji; ryciny i fotografie należy dołączyć jako osobne wydruki (w wersji elektronicznej – jako osobne pliki); ryciny powinny być zapisane w jednym z następujących formatów: .cdr, .tif, .jpg, .ai, .bmp lub .eps. Fotografie przesłane w formie elektronicznej powinny mieć rozdzielczość 300 dpi i być w formacie .tif lub .jpg. Nie należy umieszczać rycin i fotografii w plikach MS Office. Podobnie jak wszystkie inne ryciny, blok należy przygotować w prostokątnej ramce, tak aby zmieścił się w jednej lub dwóch kolumnach o szerokości odpowiednio 84 i 174 mm oraz maksymalnej wysokości strony 226 mm.

Każda rycina powinna zawierać skalę powiększenia; nie należy stosować współczynników powiększenia w podpisach rycin.

Wszystkie ryciny, niezależnie od tego, czy są to fotografie, wykresy czy diagramy, powinny być numerowane kolejno.

BIBLIOGRAFIA
W spisie piśmiennictwa należy uwzględnić wyłącznie publikacje cytowane w tekście. Pozycje bibliograficzne należy numerować zgodnie z kolejnością ich pierwszego pojawienia się w tekście. Numery cytowań w nawiasach kwadratowych powinny być umieszczane we właściwych miejscach w tekście. Jeśli autorów jest sześciu lub mniej, należy wymienić wszystkich; jeśli jest siedmiu lub więcej, należy podać pierwszych trzech autorów, a następnie dodać „i wsp.”. W przypadku artykułów, dla których nie podano pełnego zakresu stron, należy podać numer DOI, jeśli jest dostępny. Piśmiennictwo należy zapisywać w następujący sposób:
Artykuły w czasopismach: inicjały i nazwiska autorów, pełny tytuł artykułu, skrót czasopisma (według Index Medicus), rok wydania, tom (cyframi arabskimi), zakres stron (przykład poniżej):
Banach M, Kośmider A, Zwoliński R, Wal-
czak A, Okoński P, Zasłonka J. Wymiana mechanicznej zastawki aortalnej u pacjentów ze zwężeniem lub niedomykalnością zastawki aortalnej. Wpływ na poprawę parametrów hemodynamicznych serca. Eur J Heart Fail 2004; 3: 98–102.

Książki i monografie: inicjały i nazwiska autorów, pełny tytuł, wydanie, wydawca, miejsce wydania, rok (przykłady poniżej):

Ringsven MK, Bond D. Gerontologia i umiejętności przywódcze pielęgniarek. Wyd. 2. Albany (NY): Delmar Publishers; 1996.

Rozdział w książce:
Phillips SJ, Whisnant JP. Nadciśnienie tętnicze i udar mózgu. W: Laragh JH, Brenner BM, red. Nadciśnienie tętnicze: patofizjologia, diagnostyka i leczenie. Wyd. 2. Nowy Jork: Raven Press; 1995. s. 465–478.

Materiały konferencyjne:
Kimura J, Shibasaki H, red. Najnowsze osiągnięcia w neurofizjologii klinicznej. Materiały z X Międzynarodowego Kongresu EMG i Neurofizjologii Klinicznej; 15–19 października 1995; Kioto, Japonia. Amsterdam: Elsevier; 1996.
W przypadku artykułów przyjętych do publikacji można podać oznaczenie „w druku”, natomiast manuskrypty, które są nadal w przygotowaniu lub złożone do publikacji, należy określić jako „nieopublikowane dane”.

PROCES RECENZJI
Artykuły podlegają wstępnej recenzji przez Redakcję czasopisma. Jeśli artykuł nie spełnia wymagań i jest niezgodny z tematyką czasopisma lub zawiera liczne nieetycznie skopiowane fragmenty (na podstawie wysokiego wskaźnika podobieństwa zgłoszonego przez system antyplagiatowy), zostaje odrzucony. Jeśli nadesłana praca zawiera możliwe do poprawienia braki, Redakcja przesyła artykuł autorom w celu wprowadzenia poprawek przed dalszą oceną. Jeśli poprawiony artykuł spełnia wymagania formalne, jest przekazywany do dalszej recenzji.
Artykuły badawcze i przeglądowe nadesłane przez Redaktora Naczelnego i innych pracowników czasopisma są recenzowane przez Redaktorów Pomocniczych, którzy deklarują brak konfliktu interesów w internetowym systemie zgłoszeń czasopisma. Redaktor Naczelny nie ma dostępu do własnych nadesłanych artykułów i nie może wpływać na wybór recenzentów.
Komentarze recenzentów są przygotowywane przez ekspertów w danej dziedzinie, zgodnie z zasadą podwójnej anonimowości recenzji, co oznacza, że tożsamość recenzenta i autora pozostaje niejawna. Nadesłane manuskrypty są oceniane przez co najmniej dwóch recenzentów zewnętrznych. Redaktor Naczelny dokonuje wyboru recenzentów na podstawie tematyki zgłoszenia oraz kwalifikacji naukowych ekspertów (na podstawie ich dorobku naukowego i doświadczenia recenzenckiego).
Zasady recenzowania artykułów są zgodne z wytycznymi Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego (https://www.gov.pl/web/science/ministry1). Dodatkowe wytyczne dotyczące recenzji są dostępne na stronie
https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC7944958/.