Dla autorów

W ramach procesu składania prac autorzy są zobowiązani do sprawdzenia, czy ich prace spełniają wszystkie poniższe wymagania. Prace mogą zostać zwrócone autorom, którzy nie zastosują się do tych wytycznych.
1. Wszyscy autorzy niniejszej pracy badawczej bezpośrednio uczestniczyli w planowaniu, realizacji lub analizie niniejszego badania.
2. Wszyscy autorzy niniejszej pracy zapoznali się z ostateczną wersją pracy i zatwierdzili ją.
3. Treść niniejszego manuskryptu nie była wcześniej chroniona prawami autorskimi ani publikowana.
4. Treść niniejszego manuskryptu nie jest obecnie rozpatrywana pod kątem publikacji w innym miejscu.
5. Treść niniejszego manuskryptu nie będzie chroniona prawami autorskimi, nie będzie publikowana ani składana w innym miejscu, dopóki rozpatrywana jest jego akceptacja przez czasopismo.
6. Nie istnieją żadne bezpośrednio powiązane manuskrypty ani streszczenia, opublikowane lub nieopublikowane, autorstwa żadnego z autorów niniejszej pracy.
7. Każdy autor zadeklarował swój indywidualny wkład w powstanie manuskryptu w formie elektronicznej, w formie oświadczenia przygotowanego przez Autora korespondencyjnego.

Wszystkie zgłoszenia powinny być przygotowane z następującymi plikami:
– List przewodni
– Oświadczenie autorów
– Tekst główny z podpisami rycin na końcu
– Tabele
– Ryciny

PRZYGOTOWANIE MANUSKRYPTÓW
Abstrakt nie powinien przekraczać 300 słów i powinien być podzielony na oddzielne sekcje: Wstęp, Cel, Materiał i metody, Wyniki i Wnioski. Powinien on zwięźle przedstawiać istotne ustalenia, bez odwoływania się do reszty artykułu. Po streszczeniu powinna znajdować się lista od 3 do 6 słów kluczowych. Powinny one odzwierciedlać główny temat artykułu (według Index Medicus).

Skróty należy definiować przy pierwszym użyciu, umieszczając skrót w nawiasie kwadratowym po pełnym tekście. Należy zapewnić spójność skrótów w całym artykule. Należy unikać ich stosowania w tytule i streszczeniu. Skróty mogą być stosowane w tabelach i na rycinach, o ile zostały zdefiniowane w przypisach do tabel i podpisach rycin.

Każdy autor jest zobowiązany do zadeklarowania swojego indywidualnego wkładu w powstanie manuskryptu. Dodatkowo, oświadczenie wszystkich autorów o zatwierdzeniu ostatecznej wersji manuskryptu jest obowiązkowe: powinno być prawdziwe i dołączone do elektronicznego formularza ujawnienia przygotowanego przez Autora korespondencyjnego.

Wydania „Rehabilitation, Orthopaedics, Neurophysiology and Sport Promotion” – IRONS publikuje: Artykuł oryginalny – 2700-3000 słów, Raport z badań – nie mniej niż 2000 słów, Artykuł przeglądowy – 2700-3000 słów, Krótki komunikat – do 1500 słów, Studium przypadku – do 2700 słów oraz Wytyczne w wersji angielskiej. Powinny one być uporządkowane w następujący sposób: Streszczenie, Wstęp, Cel, Materiał i metody, Wyniki, Dyskusja, Wnioski, Podziękowania, Konflikt interesów, Bibliografia i Podpisy pod rycinami. Wszystkie manuskrypty powinny być napisane czcionką Calibri lub Times New Roman z podwójnym odstępem między wierszami i marginesem 2,5 cm (1 cal) z każdej strony. Powinny być zapisane w formacie DOC lub DOCX. Strony powinny być numerowane kolejno.

W przypadku produktów użytych w eksperymentach lub metodach (w szczególności tych oznaczonych nazwą handlową), należy podać pełną nazwę producenta i lokalizację (w nawiasach). W miarę możliwości należy używać nazw generycznych leków.

Prace oryginalne
Manuskrypty w tej kategorii opisują oryginalne wyniki z dziedziny rehabilitacji, fizjoterapii, ortopedii i neurofizjologii, a także tematy dotyczące diagnostyki i leczenia urazów sportowych. Manuskrypt powinien być przedstawiony w formacie streszczenia (limit 300 słów) oraz tekstu głównego (streszczenie, wstęp, cel, materiał i metody, wyniki, dyskusja, wnioski, podziękowania, konflikt interesów, piśmiennictwo i legendy rysunków). W części poświęconej dyskusji należy przedstawić stwierdzenia dotyczące znaczenia i nowatorskiego charakteru badania. Ponadto należy wyraźnie określić ograniczenia badania. Streszczenie musi mieć strukturę i zawierać: wstęp, cel, materiał i metody, wyniki oraz wnioski. Objętość manuskryptu nie może przekraczać 2700–3000 słów (bez strony tytułowej, streszczenia i bibliografii) i zawierać nie więcej niż 6 tabel i/lub rycin. Liczba bibliografii nie powinna przekraczać 45. Artykuł tego typu powinien zawierać procedury statystyczne.

Raporty z badań
Manuskrypty w tej kategorii mogą przedstawiać wyniki badań obejmujących małe próby, wprowadzać nowe metodologie, opisywać wstępne wyniki lub badania replikacyjne. Manuskrypt musi spełniać te same wymagania formatowe, co manuskrypty pełnometrażowe. Krótkie raporty powinny mieć nie mniej niż 2000 słów (bez strony tytułowej, streszczenia i bibliografii) i zawierać do 3 tabel i/lub rycin. Liczba bibliografii nie powinna przekraczać 25. Artykuł tego typu powinien zawierać procedury statystyczne.

Studia przypadków
Niniejszy przewodnik omawia studia przypadków, formę jakościowych badań opisowych, które służą do analizy jednostek, małej grupy uczestników lub grupy jako całości. Badacze gromadzą dane o uczestnikach za pomocą obserwacji uczestniczących i bezpośrednich, wywiadów, protokołów, testów, analizy dokumentacji oraz próbek pisemnych. Przewodnik rozpoczyna się od definicji studium przypadku, a następnie przechodzi do krótkiej historii tej metody badawczej. Posługując się kilkoma dobrze udokumentowanymi studiami przypadków, przewodnik omawia zastosowania i metody, w tym gromadzenie i analizę danych. Następnie omówiono sposoby zarządzania trafnością, rzetelnością i generalizowalnością, ze szczególnym uwzględnieniem studiów przypadków w kontekście ich zastosowania w badaniach nad kompozycją. Na koniec przewodnik analizuje mocne i słabe strony studiów przypadków. Manuskrypt musi spełniać te same wymagania formatowe, co manuskrypty pełnometrażowe. Studia przypadków powinny mieć do 2700 słów (bez streszczenia i bibliografii) i mogą zawierać do 3 tabel i/lub rysunków. Liczba pozycji piśmiennictwa nie powinna przekraczać 25.

Prace przeglądowe
Artykuły te powinny opisywać najnowsze osiągnięcia w dziedzinach objętych zakresem czasopisma. Artykuły przeglądowe nie mogą przekraczać 2700–3000 słów (bez strony tytułowej, streszczenia i piśmiennictwa) i zawierać nie więcej niż 6 tabel i/lub rycin. Autorów zachęca się do ograniczenia rycin i tabel do danych niezbędnych, których nie można opisać w tekście. Liczba pozycji piśmiennictwa nie powinna przekraczać 60.

Wytyczne
Wytyczne powinny mieć długość do 2000 słów (bez strony tytułowej, streszczenia i piśmiennictwa) i mogą zawierać maksymalnie 3 tabele i/lub ryciny. Liczba pozycji piśmiennictwa nie powinna przekraczać 25.

TABELE
Tabele należy pisać na osobnych kartkach (każda tabela na osobnej kartce). Powinny być one kolejno numerowane cyframi arabskimi. Tabele należy zawsze cytować w tekście (np. Tabela 2) w kolejności numerycznej. Każda tabela powinna zawierać obowiązkowy, zwięzły tytuł objaśniający oraz legendę. Przypisy do tabel należy umieszczać pod tabelą, używając małych liter w indeksie górnym. Nie należy stosować pionowych linii podziału. Tabele nie powinny powtarzać wyników przedstawionych w innych częściach pracy (np. na rycinach).

RYCINY
- Pożądane położenie rycin i tabel w tekście należy wskazać na lewym marginesie.
- W miarę możliwości należy zgrupować kilka ilustracji na jednym bloku do reprodukcji; ryciny i fotografie należy dołączyć jako osobne wydruki (w wersji elektronicznej – jako osobne pliki); ryciny powinny być zapisane w jednym z następujących formatów: .cdr, .tif, .jpg, .ai, .bmp lub .eps. Fotografie przesłane w formie elektronicznej powinny mieć rozdzielczość 300 dpi i być w formacie .tif lub .jpg. Nie należy umieszczać rycin i fotografii w plikach MS Office. Podobnie jak wszystkie inne ryciny, blok należy przygotować w prostokątnej ramce, tak aby zmieścił się w jednej lub dwóch kolumnach o szerokości odpowiednio 84 i 174 mm oraz maksymalnej wysokości strony 226 mm.
- Każda rycina powinna zawierać skalę powiększenia; nie należy stosować współczynników powiększenia w podpisach rycin.
- Wszystkie ryciny, niezależnie od tego, czy są to fotografie, wykresy czy diagramy, powinny być numerowane kolejno.

BIBLIOGRAFIA
W spisie piśmiennictwa należy uwzględnić wyłącznie publikacje cytowane w tekście. Numeruj piśmiennictwo w kolejności ich pierwszego pojawienia się w tekście. Numery w nawiasach kwadratowych powinny wskazywać cytowanie literatury w tekście w odpowiednich miejscach. W spisie piśmiennictwa należy uwzględnić wszystkich cytowanych autorów i tylko oni muszą być uwzględnieni. Jeśli jest ich sześciu lub mniej, należy wymienić wszystkich autorów; jeśli jest ich siedmiu lub więcej, należy wymienić pierwszych trzech, a następnie „et al.” (et al.). Piśmiennictwo należy zapisać w następujący sposób:

Artykuły w czasopismach: inicjały i nazwiska wszystkich autorów, pełny tytuł artykułu, skrót czasopisma (według Index Medicus), rok wydania, tom (cyframi arabskimi), pierwsza i ostatnia strona (przykład poniżej):

Banach M, Kosmider A, Zwolinski R, Walczak A, Okoński P, Zaslonka J. Wymiana mechanicznej zastawki aortalnej u pacjentów ze zwężeniem lub niedomykalnością zastawki aortalnej. Wpływ na poprawę parametrów hemodynamicznych serca. Eur J Heart Failure 2004; 3: 98-102.

Książki i monografie: inicjały i nazwiska wszystkich autorów, pełny tytuł, wydanie, wydawca, miejsce wydania, rok (przykłady poniżej):

Ringsven MK, Bond D. Gerontologia i umiejętności przywódcze pielęgniarek. Wyd. 2. Albany (NY): Delmar Publishers; 1996.

Rozdział w książce:
Phillips SJ, Whisnant JP. Nadciśnienie tętnicze i udar mózgu. W: Laragh JH, Brenner BM, red. Nadciśnienie tętnicze: patofizjologia, diagnostyka i leczenie. Wyd. 2. Nowy Jork: Raven Press; 1995. s. 465-78.

Materiały konferencyjne
Kimura J, Shibasaki H, red. Najnowsze osiągnięcia w neurofizjologii klinicznej. Materiały z X Międzynarodowego Kongresu EMG i Neurofizjologii Klinicznej; 15-19 października 1995; Kioto, Japonia. Amsterdam: Elsevier; 1996.

W przypadku artykułów przyjętych do publikacji można podać oznaczenie „w druku”, natomiast manuskrypty, które są nadal w przygotowaniu lub złożone do publikacji, należy określić jako „nieopublikowane dane”.

PROCES RECENZJI
Artykuły podlegają wstępnej recenzji przez Redakcję czasopisma. Jeśli artykuł nie spełnia wymagań i jest niezgodny z tematyką czasopisma lub zawiera liczne nieetycznie skopiowane fragmenty (na podstawie wysokiego wskaźnika podobieństwa zgłoszonego przez system antyplagiatowy), zostaje odrzucony. Jeśli nadesłana praca zawiera możliwe do poprawienia braki, Redakcja przesyła artykuł autorom w celu wprowadzenia poprawek przed dalszą oceną. Jeśli poprawiony artykuł spełnia wymagania formalne, jest przekazywany do dalszej recenzji.

Artykuły badawcze i przeglądowe nadesłane przez Redaktora Naczelnego i innych pracowników czasopisma są recenzowane przez Redaktorów Pomocniczych, którzy deklarują brak konfliktu interesów w internetowym systemie zgłoszeń czasopisma. Redaktor Naczelny nie ma dostępu do własnych nadesłanych artykułów i nie może wpływać na wybór recenzentów.

Komentarze recenzentów są przygotowywane przez ekspertów w danej dziedzinie, zgodnie z zasadą podwójnej anonimowości recenzji, co oznacza, że ​​tożsamość recenzenta i autora pozostaje niejawna. Nadesłane manuskrypty są oceniane przez co najmniej dwóch recenzentów zewnętrznych. Redaktor Naczelny dokonuje wyboru recenzentów na podstawie tematyki zgłoszenia oraz kwalifikacji naukowych ekspertów (na podstawie ich dorobku naukowego i doświadczenia recenzenckiego).

Zasady recenzowania artykułów są zgodne z wytycznymi Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego (https://www.gov.pl/web/science/ministry1). Dodatkowe wytyczne dotyczące recenzji są dostępne na stronie https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC7944958/.