Udar jest jedną z głównych przyczyn niepełnosprawności dorosłych. Jak wskazują liczne badania, wcześnie rozpoczęta rehabilitacja może pozytywnie wpłynąć na zmniejszenie dysfunkcji wynikających z udaru. Udar może być przyczyną zarówno niewielkiej jak i znacznej niepełnosprawności. Aby skutecznie pomóc pacjentowi i stworzyć dobry program rehabilitacji należy określić stan funkcjonalny pacjenta. Dlatego też przed rozpoczęciem procesu rehabilitacji należy przeprowadzić testy funkcjonalne. Pacjenci powinni być oceniani w kilku obszarach. Najczęściej wykorzystuje się skale funkcjonalne (skala ADL, wskaźnik Barthela), testy równowagi i chodu (test Timed Up & Go, skalą równowagi Berga, testem Tinetti) oraz skale do oceny funkcji motorycznych (Skala Oceny Motorycznej Fugl-Meyera). Analiza uzyskanych wyników jest potrzebna do określenia stopnia deficytów funkcjonalnych u pacjenta oraz ustalenia krótko- i długoterminowych celów leczenia. Te same testy powinny być systematycznie powtarzane w trakcie rehabilitacji, aby monitorować poprawę stanu funkcjonalnego pacjenta. Celem pracy było omówienie wybranych skal funkcjonalnych i testów stosowanych w procesie rehabilitacji chorych po udarze mózgu.