Wstęp: Diagnostyka pęcherza neurogennego bazuje często w praktyce na subiektywnym badaniu neurologicznym, natomiast jego wyniki nie oddają faktycznego stanu i funkcji pęcherza moczowego. Na tej podstawie rozpoznanie pęcherza neurogennego może być mało precyzyjne i utrudnić w przyszłości dostosowanie odpowiedniej terapii dla pacjenta z danynm poziomem uszkodzenia rdzenia kręgowego. Badanie urodynamiczne ujawnia różnice między poszczególnymi poziomami uszkodzenia rdzenia kręgowego. Cel: Określenie różnic w parametrach badania urodynamicznego wśród grup pacjentów z różnymi poziomami uszkodzenia rdzenia kręgowego. Materiały i Metody: Analiza retrospektywna parametrów badań urodynamicznych: czucie cewki moczowej, czucie pęcherza moczowego, podatność wypieracza, maksymalna pojemność pęcherza moczowego, ciśnienie wypieracza pęcherza moczowego, nietrzymanie moczu, trudność w rozpoczęciu mikcji. Dokonano analizy statystycznej wyników 54 pacjentów z niekompletnym urazem rdzenia kręgowego hospitalizowanych na Oddziale Rehabilitacji Neurologicznej w latach 2010-2018. Wyniki: Pacjenci z szyjnym uszkodzeniem rdzenia kręgowego wykazywali gorszą podatność pęcherza moczowego niż w grupie z uszkodzeniem na poziomie lędźwiowym (p<0.001). Czucie cewki moczowej było znacząco częściej zachowane u pacjentów po lędźwiowym niż po szyjnym urazie rdzenia kręgowego (p<0.001). Wnioski: Poziom uszkodzenia rdzenia kręgowego istotnie wpływa na funkcje pęcherza moczowego. Badanie urodynamiczne powinno stanowić istotne narzędzie w codziennej praktyce diagnostyki i terapii pęcherza neurogennego.