Chociaż studia medyczne i rezydentura z ortopedii przygotowują chirurgów ortopedów do technicznych i naukowych aspektów ich kariery, programy szkoleniowe często nie kładą wystarczającego nacisku na takie zagadnienia jak polityka zdrowotna, adwokatura, zarządzanie biznesem, finanse, prowadzenie praktyki oraz profesjonalizm. Tymczasem to właśnie te aspekty mogą w równym stopniu decydować o sukcesie lekarza, co umiejętność diagnozowania i leczenia schorzeń układu mięśniowo-szkieletowego. Formalne kształcenie koncentruje się również zbyt mocno na roli chirurga jako profesjonalisty, a za mało na nim jako człowieku – niedoceniając wpływu rodziny, przyjaciół, sytuacji finansowej oraz zdrowia psychicznego, fizycznego i duchowego na zdolność do wykonywania pracy na najwyższym poziomie. Niezależnie od tego, czy chirurg rozpoczyna praktykę w Polsce, Stanach Zjednoczonych, czy gdziekolwiek indziej na świecie, istnieją uniwersalne wskazówki, które mogą pomóc młodym lekarzom w pierwszych latach kariery, tak jak uczy się ich zaawansowanych technik chirurgicznych czy interpretacji radiologicznych. Niniejszy artykuł przedstawia praktyczne porady dla początkujących chirurgów, które – na podstawie mojego własnego doświadczenia jako chirurga ortopedy – mogą pomóc im osiągnąć zarówno zawodowe, jak i osobiste spełnienie.