Wstęp:
Zagrażające życiu zaburzenia elektrolitowe, takie jak nagłe zmiany stężenia potasu w osoczu mogą spowodować lub prowadzić do poważnych zaburzeń kardiologicznych, w tym do zatrzymania krążenia. Prezentowana praca przedstawia przypadek 57-letniego pacjenta z hipokaliemią o niejasnej etiologii, który przy wysiłku fizycznym doświadczył pozaszpitalnego zatrzymania krążenia (ang. out-of-hospital cardiac arrest, OHCA). Czynności reanimacyjne zostały zainicjowane natychmiastowo przez świadka zdarzenia i kontynuowane przez Zespół Ratownictwa Medycznego. Wskutek skutecznej resuscytacji i defibrylacji uzyskano powrót spontanicznego krążenia, niemniej pacjent pozostał w śpiączce przez następne cztery dni. Poza łagodnym nadciśnieniem tętniczym leczonym kombinacją walsartanu (antagonista receptora AT1 angiotensyny II) i hydrochlorotiazydu, pacjent nie posiadał innych chorób współistniejących. Przy przyjęciu: rytm zatokowy miarowy 80/min, stężenie potasu 2.8 mmol/l, Glasgow Coma Scale 3, ciśnienie tętnicze w normie. Angiografia wieńcowa nie wykazała niedrożności naczyń wieńcowych. Pozostałe dodatkowe badania także nie wykazały zmian. Po wybudzeniu pacjent z zaburzeniami świadomości i pamięci. W 14. dobie hospitalizacji pacjent stabilny krążeniowo, chodzący przy pomocy pielęgniarki został wypisany do domu. Siedemnaście miesięcy później u pacjenta nadal występuje ciężkie upośledzenie funkcji poznawczych, brak motywacji, osłabienie mięśni i zmęczenie. Pacjent wymaga specjalnej opieki, w tym nadzoru i pomocy w codziennych czynnościach. W ustaleniu przyczyn hipokaliemii, które nie zostały jednoznacznie zdefiniowane wzięto pod uwagę kilka potencjalnych patomechanizmów.