Wstęp: Dane kliniczne wskazują, że artroskopowa technika biologicznego leczenia uszkodzeń łąkotki z użyciem błony kolagenowej (AMMR) pozwala na zachowanie łąkotki u pacjentów, którzy w przeciwnym razie zostaliby zakwalifikowani do jej częściowego lub całkowitego usunięcia (ME). Jest to istotne dla opóźnienia rozwoju zmiana zwyrodnieniowych stawu kolanowego. Procedura AMMR wiąże się jednak ze znacznymi kosztami początkowymi. Cel: Celem pracy była ocena opłacalności procedury AMMR w Polsce zarówno z perspektywy płatnika prywatnego (PP) jak i Narodowego Funduszu Zdrowia (NFZ) Materiał i Metody: Analize ekonomiczną przeprowadzono w formie analizy kosztów-użyteczności. Koszty oraz efekty zdrowotne dla porównywanych procedur zostały wyznaczone w oparciu o opracowany model Markowa, z wykorzystaniem 10-letniego horyzontu czasowego dla kohorty 1000 pacjentów. Wstępne prawdopodobieństwa i przebieg kliniczny zostały zasymulowane na podstawie wcześniej opublikowanych danych. Dane dla kosztów leczenia zostały pobrane z opublikowanych przez NFZ źródeł oraz z ofert prywatnych klinik dla perspektywy PP. Efektywność kosztowa została przedstawiona jako wartość przyrostowego wskaźnika użyteczności kosztów (ICUR). Wyniki: W horyzoncie 10-letnim, leczenie procedurą AMMR wiązało się z większą wartością wskaźnika stanu zdrowia, wyrażającego długość życia skorygowaną o jego jakość (QALYs) wynoszącą 7 778,25 w porównaniu z 7 454,33 w przypadku procedury ME. W obu perspektywach płatniczych (NFZ i PP) koszt ICUR okazał się mniejszy niż parametr gotowości do zapłaty (WTP) (NFZ-ICUR = 34 212,92 w porównaniu z PP-ICUR = 29 897,36). Wniosek: Pomimo początkowych wyższych kosztów leczenia, procedura AMMR jest opłacalna przy standardowych progach stosowanych w Polsce dla obu analizowanych perspektyw płatniczych.